अगर मैं होता दाती मोर तेरे बागों काje main hunda daatiye mor tere baagan da

ਜੇ ਮੈਂ ਹੁੰਦਾ ਦਾਤੀਏ ਮੋਰ ਤੇਰੇ ਬਾਗਾਂ ਦਾ,
ਤੇਰੇ ਬਾਗੀ ਪੀਂਗਾ ਪਾਂਦਾ, ਤੈਨੂੰ ਨੱਚ ਕੇ ਵਖਾਂਦਾ ।
ਤੇਰੇ ਰੱਜ ਰੱਜ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾਂਦਾ ॥

ਛਮ ਛਮ ਨੱਚਦਾ ਤੇਰੇ ਵੈੜੇ, ਹਰ ਦਮ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇਰੇ ਅਗੇੜੇ ।
ਜੇ ਮੈਂ ਹੁੰਦਾ ਦਾਤੀਏ ਫੁੱਲ ਤੇਰੇ ਬਾਗਾਂ ਦਾ,
ਤੇਰੀ ਮਾਲਾ ਵਿੱਚ ਲਾਗ ਜਾਂਦਾ, ਤੇਰੇ ਅੰਗ ਸੰਗ ਮੁਸਕਾਂਦਾ ।
ਤੇਰੇ ਰੱਜ ਰੱਜ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾਂਦਾ ॥

ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਬਲਿਹਾਰੀ, ਵਾਰ ਦੇਵਾਂ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ਬੂ ਸਾਰੀ ।
ਜੇ ਮੈਂ ਹੁੰਦਾ ਦਾਤੀਏ ਬੋਹੜ ਤੇਰੇ ਮੰਦਰਾਂ ਦਾ,
ਝੂਲੇ ਕੰਜਕਾ ਨੂੰ ਝੁਲਾਂਦਾ, ਆਪਣੀ ਛਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਂਦਾ ।
ਤੇਰੇ ਰੱਜ ਰੱਜ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾਂਦਾ ॥

ਆਂਦੇ ਭਗਤ ਮਾਂ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰੇ, ਰੱਜ ਰੱਜ ਲੈਂਦੇ ਤੇਰੇ ਨਜ਼ਾਰੇ ।
ਜੇ ਮੈਂ ਹੁੰਦਾ ਦਾਤੀਏ ਪੱਥਰ ਤੇਰੀ ਗੁਫਾ ਦਾ,
ਚਰਨਾਂ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਲਾਗ ਜਾਂਦਾ, ਤੇਰੀ ਜੈ ਜੈ ਕਾਰ ਬੁਲਾਂਦਾ ।
ਤੇਰੇ ਰੱਜ ਰੱਜ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾਂਦਾ ॥

ਭਗਤ ਤੇਰੇ ਮਾਂ ਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ, ਦਾਤੀ ਤੇਰਾ ਨਾ ਧਿਆਂਦੇ ।
ਜੇ ਮੈਂ ਹੁੰਦਾ ਦਾਤੀਏ ਨੀਰ ਤੇਰੀ ਗੰਗਾ ਦਾ,
ਸਬ ਦੇ ਪਾਪ ਮੈਂ ਚੋਲੀ ਪਾਂਦਾ, ਚੰਚਲ ਮਨ ਨਿਰਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ।
ਤੇਰੇ ਰੱਜ ਰੱਜ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾਂਦਾ ॥